پیمایش خط الراس تیز کوه

پیمایش خط الراس تیز کوه

خط الراس تیز کوه
روز جمعه ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ با تیم ۷ نفره ساعت ۵ صبح از میدان هفت حوض جهت صعود این خط الراس تیغه ای حرکت کردیم.
در مسیر ۲ نفر دیگر از همنورد هایمان به ما اضافه شدند.
به صلاحدید سرپرست و برای صرفه جویی در زمان ۲ تا از ماشین ها را در انتهای مسیر خط الراس (جاده خاکی فرعی از جاده پلور) و سوار بر ۲ ماشین دیگر به ابتدای مسیرمان (پشت پمپ بنزین پلور و نزدیک به مسیر صعودمان در منطقه منظریه) پارک کردیم و برنامه را در ساعت ۷ صبح استارت زدیم.
از داخل دشت حرکت کردیم و در مسیر دماوند زیبا،کندو زنبور داران و گوسفندان را میدیدیم؛پس از ۱ ساعت به چشمه رسیدیم و پس پیمایش حدودا ۶ کیلومتر در ساعت ۸:۳۰ در کنار نهر برای صرف صبحانه ۲۰ دقیقه توقف کردیم.


۱ ساعت و نیم بعد به پای خط الراس میرسیم برای رسیدن به روی خط الراس از روی یال و هم از مسیر دست به سنگ میتوانید حرکت کنید،تیم از مسیر دست به سنگ حرکت کرد.
بعد از گذشت از دست به سنگها زیر خط الراس در سایه به مدت ۲۰ دقیقه استراحت کردیم و به مسیر ادامه دادیم.
در ساعت ۱۲:۳۰ به قله صخره ای تیز کوه رسیدیم.
این قله که یکی از دو قله نزدیک به قله پر شکوه دماوند هست در جنوب دشت گل زرد و در ضلع شمال غربی سد لار قرار گرفته است.
از روی قله به سمت جنوب قلل گل زرد،امام پهنک،دوبرار و گردنه امام زاده هاشم در شرق قله پاشوره و در شمال دشت لار و قله دماوند که دود گوگرد نزدیک قله اش به زیبایی آن میافزود دیده میشد.
پس از ۱۵ دقیقه استراحت و گرفتن عکس دست جمعی به پیمایش خط الراس ادامه دادیم؛ این خط الراس یک قله اصلی (تیز کوه) و چند قله فرعی (۶قله) در خود جای داده است.
در ادامه مسیر تیغه بود هرچه بیشتر پیش میرفتیم به دماوند نزدیک تر میشدیم.

سر انجام پس از پیمایش ۱۸ کیلومتر در ساعت ۱۷ به ماشین هایی که در جاده خاکی پارک کرده بودیم رسیدیم و به طرف ۲ ماشینی که در ابتدا مسیرمان پارک کرده بودیم راهی شدیم و به سمت تهران حرکت کردیم.

کل مسیر پیمایش شده: ۱۸ کیلومتر

زمان صرف شده: ۱۰ ساعت

مختصات قله تیز کوه: ۳۵ درجه ۵۱ دقیقه و ۵۰ ثانیه شمالی و ۵۱ درجه ۵۹ دقیقه و ۵۳.۲ ثانیه شرقی

تعداد و نام اعضا: ۱. امیر اصغر پور(سرپرست) ۲. محمد ابراهیمیان ۳. مهران جوانی ۴. احمد سلیمانی ۵. رامین صالحی ۶. محمد مهدی صحرایی ۷. احسان یاوری ۸. بهراد وزیری ۹. خانم پریسا

گزارش از محمد مهدی صحرایی با تشکر از محمد ابراهیمیان

۱۸ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *